Saturday, May 16, 2015

മഴ

                                      






                                                                                                              "തന്റെതല്ലാത്ത കാരണങ്ങളാൽ  വിവാഹ ബന്ധം വേര്പ്പെടുത്തിയ...................." തലേന്നത്തെ പത്രത്തിലെ മാട്ട്രിമൊനിയൽ പരസ്യത്തിൽ  കണ്ടത്   എന്റെ കണ്ണിൽ   നിന്നും മായുന്നില്ല.....ശരിയാണ്.....ഈ വേര്പിരിയലിന്റെ കാരണങ്ങൾ അവന്റെതല്ല...എല്ലാം എനിക്ക് മാത്രം സ്വന്തം....!!

പുറത്ത് ആര്തിരമ്പി പെയ്യുന്ന മഴയുടെ കിണുങ്ങൾ  കൂടിവന്നു...... എന്റെ കാതിൽ അവന്റെ ശബ്ദം ഏതാതിരിക്കാൻ അതെന്നെ സഹായിക്കുന്നതാകും...ഇല്ലാ..ആ വാക്കുകൾ  എന്റെ കാതിൽ ഇന്നും അലയടിക്കുന്നു....

"കല്യാണം കഴിഞ്ഞു കുറച്ചു നാളുകൾ ...ഏറിയാൽ നാലോ അഞ്ചോ വര്ഷം....അത്ര നാളേ റൊമാൻസ് മാത്രമായി കഴിഞ്ഞു കൂടാൻ പറ്റൂ...അത് കഴിഞ്ഞാൽ  ജീവിക്കാനുള്ള ഒരു കാരണം.....അത്......അതൊരു കുഞ്ഞാണ്.....എന്നോടൊന്നും തോന്നരുത്....."

"പ്രാക്ടികൾ ആയി ചിന്തിച്ചാൽ നിനക്ക് മനസിലാക്കാനാകും.....സമ്മതിച്ചു,വീടുകാരുടെ എതിര്പ്പ് ഉണ്ടായിട്ടു പോലും എന്റെ കൂടെ ഇറങ്ങി വന്നവളാണ്  നീ.....പക്ഷേ........." അവന്റെ വാക്കുകൾ മുറിഞ്ഞത് വികാരത്തിന്റെ തിരതള്ളൽ കൊണ്ടാണെന്ന് എന്റെ ആത്മാവ്  എന്നെ വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ ഏറെ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും തോറ്റു പോയി.....!

എങ്കിലും ഇറങ്ങുന്നതിനു മുന്പ് രണ്ടു വാക്കുകള് പറയാൻ അവൻ മറന്നില്ല...."ഞാൻ പ്രാർഥിക്കാം ഇങ്ങനെയൊന്നും ചിന്തിക്കാത്ത ഒരാള് അഭിരാമിയുടെ ജീവിതത്തിലേക്ക് വരാൻ......."    ആഹ്  അഭിരാമി......ഞാനെന്റെ യഥാർത്ത നാമം ഓര്ക്കുന്നു......

"ആമീ......." മഴയുടെ കംബനങ്ങൾക്ക് ചെവി കൊടുക്കാതെ.....അവന്റെ ചെറു ചൂടുള്ള നെഞ്ചിൽ എന്റെ കവിള് ചേർത്ത് വച്ച് കിടക്കുമ്പോൾ അവന്റെ നിശ്വാസം എന്റെ ശിരസ്സിൽ പെയ്തിറങ്ങി....."ഉം.." ഞാൻ മൂളി....."എത്ര പേരെ  വേണം..??"

"എന്ത്..??" ഞാൻ മനസിലാകാത്ത ഭാവത്തിൽ ചോദിച്ചു...എന്റെ മുഖമവൻ  കണ്ടില്ല...എന്നിട്ടും ആ ചുവപ്പ് അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിറഞ്ഞു നിന്നിരിക്കണം...."ഓ....എന്റെ മോള്ക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല്യാലെ.......ശരി ഞാൻ പറഞ്ഞു തരാല്ലോ..."

"ആദീ.....വേണ്ടാട്ടോ....ആഹ് ..."  "വേണ്ടാന്നോ എന്ത്..??ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല്യാലോ....മോളെന്താ  ഉദ്ദേശിച്ചേ...?ഏ ...?"
അവന്റെ കുസൃതിചിരിയിൽ എന്റെ ചിണുങ്ങൽ  അലിഞ്ഞു ചേര്ന്നു.....

 മഴത്തുള്ളികൾ മണ്ണിൽ ഊർന്നിറങ്ങി .....ഓരോ തുള്ളിയും ലജ്ജ വെടിഞ്ഞ് അതിനെ മണ്ണിനു സമര്പ്പിച്ചു........

എന്നാൽ എല്ലാം മാറിമറിയുകയായിരുന്നു......ആ ദിവസം.....
"സോറി..മിസ്റ്റർ ആദിത്യൻ.....നിങ്ങളുടെ വൈഫ്‌ അമ്മയാകില്ല...."ഡോക്ടറുടെ വാക്കുകൾ എന്റെ കാതിൽ ഇടിമിന്നൽ കണക്കെ പാഞ്ഞു കയറി......

 കണ്ണീർ പാടക്ക് അപ്പുറം ഞാൻ കണ്ടു.....ആദിയുടെ കൈകൾ വിറക്കുന്നത്‌ ..

"ആദീ...."എന്റെ കരച്ചിൽ  തൊണ്ടയിൽ കുരുങ്ങി....ഇല്ല ഒന്നും മിണ്ടുന്നില്ല....എങ്ങനെ സാധിക്കും.....സ്വപ്‌നങ്ങൾ നൂൽ  പൊട്ടിയ പട്ടം കണക്കെ വിദൂരങ്ങളിലേക്ക് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.....

അന്ന് മുതൽ ഞാൻ കണ്ടു....എനികപരിചിത്നായ ഒരു  ആദിയെ...സീമന്ത രേഖയിൽ ഞാൻ തൊടുന്ന സിന്ദൂരം അതിന്റെ അവകാശിക്ക് മുൻപിൽ  കേണു.....അവൻ കേട്ടില്ല.......

വിവാഹമെന്ന കരാറിന്റെ കാലാവധി അങ്ങനെ എനിക്ക് മുൻപിൽ നിന്ന് ചിരിച്ചു....എനിക്ക് പോകാനയെന്ന മട്ടിൽ ....

അതെ.......ഇതാണ് സത്യം ......സത്യത്തെ സ്വീകരിക്കാൻ ഞാൻ  മടിക്കുമ്പോൾ   ഇത്ര നാളത്തെ ഈ കരാറിന്റെ പാലനം എനിക്ക് തന്ന ലാഭ വിഹിതമായ ഈ വീട് അതിന്റെ തെളിവായി എന്റെ അശക്തമായ എതിര്പ്പുകളെ വെല്ലുവിളിച്ചു തോല്പ്പിചിരിക്കുന്നു..!

അവൻ പോയ വഴിയെ എന്റെ കണ്ണുകൾ പിന്നെയും എന്തിനാണ് പായുന്നത്...????എനിക്കറിയില്ല......ഇല്ല...അവനെ ഓർക്കാൻ എനിക്കിനി താല്പര്യമില്ല.......

മഴയുടെ ആർത്തനാദം മാത്രമാണ് ഇപ്പോൾ കാതിൽ........എന്റെ പാദങ്ങൾ  ഞാനറിയാതെ ചലിച്ചു......

മഴയെന്നെ തൊട്ടിരിക്കുന്നു.....അല്ല...ഞാൻ മഴയെ പുണർന്നു ......കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ച് നിൽക്കവെ ...അവന്റെ  കവിൾ എന്റെ  കവിളിൽ തൊട്ടുരുമ്മി.....അവന്റെ   ചുടുനിശ്വാസം എന്റെ മൂർധാവിൽ ചുംബിച്ചു.....!

ഇല്ലാ.....എനിക്കവനെ വെറുക്കാൻ കഴിയില്ല......അവൻ പറയാറുള്ളത് പോലെ പല സമയം പല ഭാവം.....ശരിയാണ്....ഒരൊറ്റ മനസോടു കൂടി എനിക്കവനെ സ്നേഹിക്കാൻ കഴിയില്ല...കാരണം അവനെന്റെ ജീവിതമാണ്.........!!

എന്നിട്ടും അവനെന്തേ എന്നെ ഇട്ടിട്ടു പോയി...??ഇന്ന് എനിക്ക് അതിനുള്ള ഉത്തരം കിട്ടിയിരിക്കുന്നു.....അവൻ സ്നേഹിക്കുന്നത് കാറൊഴിഞ്ഞ മേഘങ്ങളെയാണ് .......!പെയ്യുന്ന മഴയും പെയ്തൊഴിഞ്ഞ വാനവും അവനു വെറും നേരം പോക്കുകൾ മാത്രം....!!








1 comment:

  1. മഴയുടെ പാശ്ചാത്തലത്തില്‍ ചാലിച്ചെഴുതിയ കഥ കൊള്ളാംട്ടോ അനുമോള്‍.. 

    മഴത്തുള്ളികൾ മണ്ണിൽ ഊർന്നിറങ്ങി .....ഓരോ തുള്ളിയും ലജ്ജ വെടിഞ്ഞ് അതിനെ മണ്ണിനു സമര്പ്പിച്ചു........ തുടങ്ങിയ വരികള്‍ എല്ലാം നല്ലതാണ്.

    ReplyDelete