Tuesday, May 19, 2015

വെളുത്ത പൂവ്‌

                                   



ഒരു പുലർവേളയിൽ ജനൽപാളി തുറന്ന് അതവളെ  എത്തിനോക്കി
ഒരു ചെറു മഴത്തുള്ളി അതിന്റെ കവിളില് തൊട്ടിരുന്നു ....

പുലരിയുടെ മടിത്തട്ടിൽ അതങ്ങനെ ആടിക്കളിച്ചു
അത് അവളോടു  ചിരിക്കുന്നുവോ..??

മെല്ലെയവൽ അതിന്റെ നേർക്കു കൈനീട്ടി,
ഒരു ഭ്രമം..!!

എന്നാലാ നിര്മല മേനി കൈപ്പിടിയിൽ ഒതുങ്ങിയില്ല
അവൾ പുരികം ചുളിച്ചു...

നീട്ടിയ കയ്യിൽ മഴതുള്ളിയെ ഇറ്റിച്ചു കൊടുത്തപ്പോൾ    
അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു...!

സൂര്യകിരണം അതിനെ കുളിപ്പിച് എടുത്തപ്പോൾ   
ആ വെളുത്ത പൂവ് അവളുടെ മുഖത്ത് ചുവപ്പ് തൊട്ടുകൊടുത്തു !!






3 comments:

  1. എഴുത്ത് രസമുണ്ടെങ്കിലും ആശയം പിടികിട്ടിയില്ല.

    ReplyDelete